Thursday, May 21, 2009

Umudun ışığı
En kalın bulutların arasından süzüldü.
Isıttı içimizi
SAf ve temiz bir gelecek için işaret oldu.
Ama güneşin kavurabileceğini unuttuk.
Çünkü umuda ihtiyacımız vardı.

Sen Gençay Yüğnük umut içini ısıtsın ama gönlünü çelmesin, körleşme herzaman aklının bir köşesinde kalsın güneş çok yakar.

19.05.2009

Bu büyük suskunluk sessizliğin derinliğinde sağarmı oldum.
Gerçekten yokmu ses...
O kadarmı uz gittim ses duymayacak kadar
kendimdenmi sıyrıldım
Bedenimmi bıraktı beni
Çağlayan gibi çoşmadan
Yel gibi düzlemeyi düşledim kayaları
Sonuçtan eminim .

Ufuklara erişmek değil hedefim
Yaklaştıkca uzaklaşır
Yinede sığlıklarda yaşanmaz
Rahasız olurum derinliği olmayan derinliklerden.